در میان بسیاری اقوام، از دیرباز باور به جن و ارواح آسیبرسان رواج داشته است. برای احساس امنیت در قبال آنها افراد نوشته هايي را با خود همراه میکنند. به این وردها و نوشتهها «تعویذ» يا «بلاگردان» گفته میشود. براي همين منظور علاوه بر نوشته گاه گوهر، تکه سنگ، نگاره، سکه، آویزه، انگشتر، تندیس، گیاه یا جانور هم به کار میرود.
واژه «عوذه» یعنی چیز یا کسی که به آن پناه برده شود. «تعویذ» هم یعنی در پناه درآوردن. در سنت اسلامي، تعويذ به جاي نوشته و اشياي، غالبا به صورت شفاهي است و رو به شخص خوانده مي شود. گاهي به تعويذ «حصار» هم گفته مي شود.
#اصطلاحات
@olomegarib
دعاخانه شيخ بهايي...